“အွတ် အွတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် လိုး လိုး ကောင်းလာပြီ တတ်လာပြီ လိုး.. ဖတ် ဖတ် ဘွတ် ဘွတ်”
နောက်အပတ် ဒေါ်သိန်းလာတော့ အဝတ်လျှော်လက်စ အိမ်ပေါ်တက်လာပြီး လိုးနေခြင်းဖြစ်သည်။
“လိုး ကောင်းတယ် အွတ် အွတ် မွှေ အဖုတ်ထဲ ငါပေါင်စိပြီး နင့်ဟာကို ညှစ်ပေးမယ် အား ကောင်းတယ်”
“ဒေါ်သိန်း အား ရပြီလား”
“ပြန်ဆောင့် ငါကုတင်ပေါ်က နေကားပေးမယ် နင်အောက်ဆင်းပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုး”
“အ အအ ဖတ် ဖတ် ပြွတ် အွတ် အအအ ….ဖွတ် ဖွတ်”
“ငါ့နို့ပေါ် တံတွေးထွေးချ လက်နဲ့ဆုပ်ပြီး နို့ကိုင်လုပ်”
“အင်း အင်း အင်း အအအ အွတ်”
လီးမှာ အဖုတ်ပြဲကြီးကို တရပ်စပ် ထိုးဆောင့်နေကာ … အဖုတ်အတွင်းသားနုများမှာ ရှုံပွနေကာ အရည်များ ကြမ်းပြင်မှာ ကြနေရင်း….
”အ အ အ အွတ် အွတ် ဖတ် ဖတ် အွတ် အအအ အား….”
လရေများ အဖုတ်ထဲ အပြည့်ပန်းကာ ပြီးဆုံးသွားပါတော့တယ်…
....................................................................
“ပြွတ် ပြွတ် အား အား အား…”
နောက်အပတ် လူမလစ်သောကြောင့် အခန်းထဲ ဒေါ်သိန်းမှာ ချောင်ကွယ် လီးစုပ်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
“အား အား အား အူး အူး ခေါင်းကိုကိုင် အမြန်လုပ်လိုက် အူး အူး အအ ပြွတ် ပြွတ် အား အား…….”
လရေများ ပါးစပ်မှ လျှံကျကာ…
“ရော့ ရော့ တစ်ရူး….”
“ဒေါ်သိန်း လူက မလစ်ဘူးဗျ ……”
“ဒီနေ့တော့ နားလိုက်လေဟယ်… အခုကျေနပ်ပြီမလား ထစ်ခနဲ ငါအစသွားလုပ်မိတာ မှားပြီလား မသိ ……”
“ဒေါ်သိန်း အိမ်လာခဲ့မယ်လေ….”
“မလုပ်ပါနဲ့ဟယ်….”
“လုပ်ပါဗျာ…”
“နင် ၂၀၃ စီးခဲ့ ( ) မှာ ဆင်း ကွမ်းယာဆိုင်ရှိတယ်။ လမ်းကြား ခဏလျှောက်လာ လယ်ကွင်း အစပ်မှာ ငါ့အိမ်ရှိတယ် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ၁၀ နာရီလောက် လာခဲ့”
“ဟုတ်ဟုတ် …”
“ဒါတွေချစ်တာ…”
“အပိုတွေ ….”
ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ၂၀၃ မထသစီး ဒေါ်သိန်းလပြောထားသောလမ်းအတိုင်းသွားပြီး … စက်ရုံတွေတစ်ဖက် လယ်ကွင်းနား ခြံဝင်းနဲ့ တဲအိမ်လေးတွေ့ပြီး ၁၀ နှစ်အရွယ် ကလေးအရွယ်နှစ်ယောက် ဆော့ကစားနေသည်ကို တွေ့ရသောကြောင့်
“ညီလေး အဝတ်လျှော်တဲ့ ဒေါ်သိန်းတို့ အိမ်လား ဒါ…”
“ဟုတ်တယ် ကိုကြီး…”
“စွပ်ကျယ် အနက် ဘောင်းဘီတိုလေးနဲ့ ကလေးမှဖြေပြီး အမေ အမေ ဧည့်သည် …”
” အော် မောင်မောင်လာ ဒါ ငါ့ကလေးလေ….”
“သားလေး ရပြီ ဆော့နေ ….”
ကလေး ပြန်ထွက်သွားမှ
“လာ အိမ်ထဲ…”
“ခုနက ဒေါ်သိန်းကလေးလား…”
“အေး အငယ်ကောင်လေး….”
“ဖြစ်ပါ့မလား ဒေါ်သိန်း ယောက်ျားရော…”
“မူးပြီး အိပ်နေမှာပေါ့ ဘယ်လမ်းဘေးမှာလည်း မသိ…”
“ဘယ်အချိန် ပြန်လာမှာလဲ…”
“ထမင်းတော့ ပြန်လာစားတတ်တယ်…”
အချိန်မရှိဘူးဆိုတာ သိသောကြောင့် … နှစ်ယောက် သိုင်းဖက်ကာ နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းကာ အဝတ်တွေ ချွတ်ပါတော့တယ်….
“ငါခဏ သွားဆေးလိုက်ဦးမယ်လေ..”
“ရတယ် မဆေးနဲ့တော့…”
ဒေါ်သိန်း ဘော်လီအနွမ်းကြီးကို ချွတ်ရင်း ပေါ်လာသော နို့အုံကြီးကို လျှာဖြင့်ယက်ကာ ဂျိုင်း လည်ပင်း ဗိုက်ပါမကျန် အကုန်ယက်ပါတော့တယ်။
“အီး အီး….”
ဒေါ်သိန်းမှာလည်း ကျွန်တော့်ပုဆိုးကိုချွတ် လီးကို ကိုင်ကာ ဂွင်းထုပေးပါတော့တယ်… ခဏအကြာ နှစ်ယောက်တိုင်ပင် မထားဘဲ ဒေါ်သိန်းကို လှဲအိပ် ပြောင်းပြန်တက်ခွကာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အပြန်အဖုတ်ယက် လီးစုပ်ပါတော့တယ်….
“ပြွတ် ပလပ် ပလပ် ပြွတ်…”
ဒေါ်သိန်းမှာ လီးထိပ်ကိုဆွဲစုပ်ကာ လက်က ဥများကို ကစားလိုက် ဖင်ပေါက်ကို လက်ထိပ်နဲ့ ပွတ်လိုက် လုပ်ရုံမက ကျွန်တော်လည်း အဖုတ် အမွှေးကြားထဲ နှာခေါင်းထိုးထည့်ကာ …. လျှာနဲ့ပြင်လိုက်ယက်လိုက် အုံတစ်ခုလုံးကို ပါးစပ်နဲ့ကိုက်လိုက် ပြဲနေသော နှုတ်ခမ်းသားများကို ဆွဲကိုက်လိုက်နဲ့ နာရီဝက်ခန့် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အစွမ်းပြနေကြတော့တယ်…
“ပြွတ် ပြွတ် ပလပ် ပလပ် ပြွတ် ပြွတ်…..”
“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပလပ် ပလပ် ပလပ်”
ထို့နောက် ဒေါ်သိန်းလှဲနေရာမှ ပေါင်ကားပေးကာ လီးကို နေရာယူ၍ ထိုးထည့်ပြီး အသားကုန် ဆောင့်ပါတော့တယ်…
“အု အု အု အား အအ အား ဖတ် ဖတ် ဖွတ် ဖွတ် ဘွတ် ဘွတ် အအအ…”
အဖုတ်ထဲ အားရပါးရ ထိုးဆောင့်ရင်း နှစ်ယောက်လျှာများမှာ ရစ်ပတ်နေကာ
“အအအ အား အား အွတ် ကောင်းလား ကောင်းလား ကောင်းတယ် ကောင်း အ အား အွတ် …”
“ကုန်းလိုက်…”
ဖင်ကြီး ကုန်းပေးသောအခါ ပြူးထွက်နေသောစောက်ဖုတ်ထဲ မတ်တပ်ရပ် ခါးကုန်းကာ လီးကို ထိုးစိုက်ကာ အမုန်းလိုးပါတော့တယ်…. လိုးချက်များပြင်းထန်ကာ တဲမှာပင် လူပ်နေကာ…
“လိုးစမ်း လိုး … အွတ် အွတ် အအအ တဲပြိုပစေ လိုး အအအ အွတ် အအအ…ဖတ် ဖတ် …အအ…”
လီးကို စိုက်လိုးကာ လီးအထုတ် အဖုတ်မှ အသားနုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အရည်များစီးကျကာ ….
“အအအ အွတ် ဖတ် ဖတ် …..”
“အွတ် အွတ် အအ ကောင်းတယ် လိုး…..”
ထို့နောက် လီးကိုခဏထုတ် စောက်ရည်များ လရေများ ပေကျံနေသည်ကို ဒေါ်သိန်း ပါးစပ်နားတေ့ပေးကာ ပေးစုပ်ခိုင်းပြီး အနားယူပါတော့တယ်… ဒေါ်သိန်းမှာ လီးပတ်လည်ကို လျှာဖြင့်လျက်ကာ လီးဒစ်ကို လက်ချောင်းနဲ့ ဖြည်းဖြည်း ပွတ်ကစားပေးကာ ကျွန်တော့်လည်း လက်ညှိုး လက်ခလယ် ၂ ချောင်းပူးကာ အဖုတ်ထဲ အချက် ၅၀ ခန့် တစ်ရပ်စပ် နိုက်လိုးကာ ခဏရပ်ထားလိုက် ခဏနေ ၅၀ ခန့် ပြန်နိူက်လိုက်နဲ့ အဖုတ်ထဲက အရည်များ တရပ်စပ် ထွက်နေကာ ဒေါ်သိန်းမှာမော၍ ကော့တက်နေပါတော့တယ်….
ထို့နောက် ဒေါ်သိန်းခြေထောက်ကို ပုခုံးပေါ်တင် အဖုတ်ကိုတေ့ကာ အမုန်းလိုးပါတော့တယ်..
“အွတ် အွတ် ဖတ် ဖတ် အအအ အား သေပြီ ကောင်းတယ် အအအ အွတ် အွတ် အအအ …ဖတ် ကောင်း အအ အား အား…”
လရေများ ပန်းထွက်လာသောအခါ ခဏထပ်လျက်မှိန်းကာ … နှစ်ယောက်ပြောင်းပြန် ထပ်လျက် ပြန်အိပ်ကာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပါတော့တယ်… လီးမှာ ပေနေသော အရည်များ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီး ဒေါ်သိန်း အဖုတ်အား လျှာဖြင့်ယက် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးကာ
“ငါ့လင်လေး အတတ်မြန်တယ်…ကောင်းတယ်…”
“လိုးကောင်းလိုက်တာ…”
“မပြန်နဲ့ဦး… နေ့ခင်း ငါ့လင် ပြန်မလာရင် နောက်ကအပေါက် ပေးချမယ်…”
“အားမွေးထားမယ်….”
နေ့ခင်း ထမင်းစားပြီး ခဏမှေးနေကာ တစ်နာရီခွဲခန့်အရောက်
“ထတော့ ပြန် မလာဘူး…”
ဒေါ်သိန်းမှာ ခဏလှဲနေခိုင်းပြီး လီးကို ခဏစုပ်ပေးကာ…..
“နင့်လီး ဆီသုပ်လိုက်….”
“ဘာဆီတွေလဲ…”
“ဘာရှိမှာလဲ အုန်းဆီတွေ…”
“ရလို့လား….”
သူမ ဖင်ကိုပါ သုပ်လိုက်ကာ… ကုန်းပေးပြီး
“ထည့်ကြည့်…”
လီးကို တေ့ထိုးသောအခါ မဝင်ဘဲ..
“တံတွေး စွပ်ကြည့်လေ… အပေါက်ဝကိုရော … ဆီနဲနဲထပ်သုပ်…”
နည်းနည်းအားထည့် ထိုးကြည့်သောအခါ နည်းနည်း ဝင်သွားပြီ…
“နာတယ်ဟဲ့ ငါလျှော့ပေးမယ် နင်ထိုး…”
တစ်ဝက်ခန့် ဝင်သွားသောအခါ ဆက်မသွင်းဘဲ အချက် ၂၀ ခန့် ညှောင့်ပေးကာ…
“ထည့်တော့….နာတော့နာတယ်…”
“အွတ် အား လီးအကုန်ဝင်သွားမှ ခဏစိမ်ကာ….”
“ရပြီ လုပ် …”
“အွတ် အု အု ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် အား နာတယ် အား နာ အအ ဖတ် ဖတ် လိုးလိုး ရတယ် အအ အား အား…”
ဥနှစ်လုံးမှာ အဖုတ်အုံကြီးကို ရိုက်ကာ… တစ်ဖတ်ဖတ်နဲ့ မြည်နေရင်း… ဒေါ်သိန်းတော့မသိ ကျွန်တော့်မှာ ကြပ်သိပ်ကာ အကောင်းကြီး ကောင်းနေပါတော့တယ်....
“အွတ် အု အု အွတ် ဖတ် ဖတ် ဘွတ် အု အု အအအ…”
ဖင်ထဲမှာ လီးကိုထုတ်ချိန် ပြန်ထုတ်ချက်..
“ဗွက် ဗွက် ဘွတ်ဘွတ် အအအ…”
ဒေါ်သိန်း အဖုတ်မှလည်း အရည်များ ထွက်နေကာ..
“ကောင်းလာပြီ လိုးစမ်း လိုးစမ်း အအအ ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဘွတ် …. ဘွတ် ကောင်း အအ အား အား…”
မခံနိုင်ဘဲ လရေများ ထွက်ချင်သောကြောင့် ထုတ်လိုက်ကာ ဒေါ်သိန်းကျောပေါ် ပန်းလိုက်ပါတော့တယ်…
“ဟူး ဟူး နာပေမယ့် နာကောင်းဟ…”
“ကျွန်တော်တော့ ကြပ်ပြီး ကြိုက်တယ်….”.
“နောက်လည်း ပေးလုပ်နော်…ဖင်ကို…”
“တခါတလေမှရမယ်…”
“ခဏနားပြီး ပြန်တော့မယ်နော်…”
“အေး ဒီအပတ်အလုပ်နားမယ် နင့်အိမ်မလာတော့ဘူး …”
“ငတ်ပြီပေါ့…”
“စားရတဲ့ကလေး ပိုငတ်ဒါပြောတာ…”
ထို့နောက် ၄ နာရီလောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်….
ထိုနေ့မှစ ဒေါ်သိန်းနဲ့အိမ်မှာ လူလစ်ရင်လုပ် သူ့အိမ်သို့သွား၍ ၂ ပတ်တခါ တစ်လတစ်ခါ လုပ်ဖြစ်ကာ တခါတလေ သူ့အိမ်တွင်ကလေးများ မလွတ်၍ မလုပ်ဖြစ်သည်များသာရှိ၍ အသက် ၁၈ နှစ် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ပြုပြင်သင်ပြပေးသွားလေတော့တယ်….
အသက် ၂၀ ကျော်ပြီး ဒေါ်သိန်းမှာလည်း စိတ်သာရှိ၍ အလုပ်ပင်ပန်းသော ဒဏ်များကြောင့် သိပ်မလုပ်ဖြစ်ကြတော့ဘဲ သူ့ယောက်ျား ဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့ရွာသို့ ပြောင်းသွားခဲ့ပါတော့တယ်….
END
Comments
Post a Comment